partnermenu

zoeken binnen de website

In kort bestek

‘Meerdere-merkeneis levert schijnzekerheid’

artikelen | 30 juni 2015

De wetgever bedoelt met de Aanbestedingswet aanbestedingen toegankelijker te maken voor het MKB. Toch wordt het MKB door onnodige en zinloze eisen nog steeds benadeeld, meent mr. Jean Boren, mededirecteur van ICT-dienstverlener Open Line. Met name de multi-vendor(meerdere-merken)eis is hem een doorn in het oog.

Jean Boren, mededirecteur, en Rick Siegersma, presales consultant van ICT-dienstverlener Open Line.

“Aanbestedingen moeten mededinging in de markt waarborgen. De multi-vendoreis ondermijnt dit. Deze sluit het MKB nagenoeg uit en dat is ook niet in het belang van aanbesteders”, stelt Boren, die samen met Jo Verstappen de directie vormt van Open Line. Het is een ICT-dienstverlener met 150 medewerkers die landelijk opereert vanuit het zuiden des lands. Open Line hanteert een single-vendor-policy (één-merkenbeleid) – bewust. Het dertien jaar geleden opgerichte IT-bedrijf heeft opdrachtgevers in de auto-industrie, de zorgsector en bedient centrale en decentrale overheden met ICT-oplossingen voor 100 tot 2500 werkplekken. Het bedrijf levert clouddiensten en veel managed services, ‘kant-en-klaarprojecten’ met complete infrastructuur inclusief hardware van louter EMC of Cisco. Jaarlijks doet Open Line mee aan zo’n veertigtal aanbestedingen.

‘Superspecialisten’

Ing. Rick Siegersma, presales consultant van Open Line, houdt zich dagelijks bezig met die aanbestedingen. Hij signaleert vooral een probleem bij aanbestedingen voor raamovereenkomsten. Deze contracten komt hij steeds meer tegen. “Daarin zoekt de aanbestedende dienst naar een ICT-partij die drie of vier jaar in de ICT-behoeften voorziet. Wat er precies nodig is, weet de aanbesteder nog niet. Maar deze heeft wel een multi-vendorbeleid.” Dit beleid eist van de leverancier dat deze minimaal twee merken voert voor dezelfde categorie producten en diensten. Siegersma: “Hoe vager de aanbesteding, hoe vaker je deze eis ziet. Veel universiteiten, academische ziekenhuizen en grote gemeenten hanteren dit beleid, terwijl ze die verschillende merken niet nodig hebben. Inkopers houden zo veel mogelijk opties open door gebrek aan professionaliteit.”

Hoe vager de aanbesteding, hoe vaker je deze eis ziet

Open Line werkt als ‘value added reseller’ alleen met Citrix, Cisco, VMware, EMC, Microsoft en Appsense. Boren: “Van de producten en diensten van deze merken weten wij vrijwel alles. We hebben de hoogste certificaten, en schrijven zelfs mee aan hun examens. We zijn goed in wat wij doen en zijn absolute specialisten in deze merken.” Volgens hem heeft die specialisatie veel voordelen. “Wij weten dat de producten van onze merken met elkaar ‘praten’; de connectivity is uitstekend. Dat versterkt de ongestoorde beschikbaarheid van systemen en data, iets wat met de dag belangrijker wordt.” Ook wijst Boren erop dat het onderhoud minder complex en tijdrovend is en dus goedkoper.

Onevenredig

De directeur stelt dat kleinere partijen via een multi-vendoreis achtergesteld worden. “Omdat de leverende partij bij verschillende merken een bepaalde status moet hebben, eist de aanbestedende partij feitelijk dat een leverancier minimaal twee maal zo veel opleidingskosten maakt. Opleidingen worden zo een heel hoge kostenpost en daarmee worden we duurder voor onze klanten.” Kleinere marktpartijen worden volgens Boren op deze manier de facto uitgesloten. “Zij worden benadeeld omdat zij onevenredig veel energie, tijd en kosten moeten maken om bij meerdere merken een partnerstatus te hebben.” Siegersma concludeert: “De eis bevordert geen open concurrentie en dat is niet in de geest van de Aanbestedingswet. De gedachte is immers dat een aanbestedende dienst – en daarmee ook de belastingbetaler – gebaat is bij een stevige concurrentie in de ICT-markt. De partij met de beste prijs-kwaliteitverhouding moet als winnaar uit de bus komen. De specialist op slechts één merk biedt wat die verhouding betreft betere resultaten.”

Kleinere marktpartijen worden op deze manier de facto uitgesloten

Veel aanbestedende diensten willen volgens Boren en Siegersma de markt achter de leverancier beïnvloeden, over het hoofd van de inschrijvers heen. Boren: “Maar die invloed is schijn. Aanbestedende partijen krijgen van de partij met verschillende merken vaak niet het advies of aanbod dat het beste is, maar de goedkoopste oplossing. Of de oplossing waaraan de leverancier het meest verdient.”

Open dialoog

Open Line doet soms toch mee met een aanbesteding met een multi-vendoreis, in de hoop de aanbestedende partij via de vragenronde op andere gedachten te brengen. Siegersma en Boren zijn erg kritisch over de gebruikelijke, schriftelijke vragenronde bij aanbestedingen. Beiden zien meer nut in een prebid-meeting. Siegersma: “Doordat partijen elkaar ontmoeten is het mogelijk om door te vragen op antwoorden. Het is moeilijk om de aanbestedende partij via de schriftelijke vragenronde een andere kant op te bewegen. Als je te veel vragen stelt raakt deze geïrriteerd, en ontvang je alleen nog maar ja-neeantwoorden of dooddoeners.” Volgens Siegersma kan onvoldoende duidelijk worden gemaakt dat een aanbesteder met een multi-vendoraanpak niet op het juiste spoor zit. Boren zou graag een constructieve, open dialoog zien over de multi-vendoreis. “Ik ben ervan overtuigd dat een dialoog tussen aanbesteders en een gespecialiseerde marktpartij, zoals Open Line, een substantiële bijdrage kan leveren aan de kostenbeheersing en de verbetering van kwaliteit van ICT binnen de overheid. En dat is pure winst voor iedereen.”

tags:

Reactieformulier

De met een * gemarkeerde velden zijn verplicht. U ziet eerst een voorbeeld en daarna kunt u uw bijdrage definitief plaatsen. Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond. Reacties zonder achternaam worden verwijderd. Anoniem reageren alleen in uitzonderlijke gevallen in overleg met de redactie. U kunt bij de vormgeving van uw reactie gebruik maken van textile en er is beperkt gebruik van html mogelijk.