Partnerpagina PBLQ

- - - - -

Nieuwerwets en onverbonden

door: Ton Monasso

weblogs, 11 mei 2018

Met ruim vijftien collega’s onderga ik de geestelijke weldaad van een relevante studiereis. Op zoek naar nieuwe kennis en een kritische blik op het oude, zoeken we in Israël naar de succesfactoren van een innovatieve en zeer digitale economie.

stekker

Op dit moment heb ik al veel geleerd. Maar ik heb nog geen stap in het land gezet. Ik bevind me op 10,7 km ergens tussen Schiphol en Tel Aviv – al het laagland is inwisselbaar tijdens een lange vlucht. Het goede voornemen om eens lekker naar muziek en cabaret te luisteren, en offline te netflixen – geneugten van de moderne tijd – blijkt onmogelijk gemaakt. Onmogelijk doordat ik een verloopje mis.

Mijn voorbereidingen waren uitstekend, dacht ik nog. Ik laat de fancy Bluetooth-headset thuis en haal een decent paar oortjes van eerder dit decennium uit de mottenballen. In het vliegtuig is immers, hoe paradoxaal, geen draadloze communicatie toegestaan. Maar helaas, mijn telefoon blijkt te nieuw. De iPhone 7 laat ouderwets inpluggen niet meer toe. Of, in technische termen: er is geen 3,5 mm mini-stereo-jackaansluiting meer. Enkel de Apple-specifieke Lightning-connector biedt toegang tot enige vorm van geluid. De ‘ghettoblastermodus’ overweeg ik niet eens, want de buren zijn collega’s, en daar moet ik nog een tijdje mee door.

Uiteraard heb ik ooit ergens een verloopje gekregen. Mijzelf kennende is dat thuis keurig terugvindbaar op de plek die ik voor verloopjes bestemd heb. En ongetwijfeld is de iPhone lichter, functioneler, mooier of goedkoper, en is het dus eigenlijk beter om ‘unplugged’ te zijn. Het punt is alleen: ik heb er nu niets aan. En niemand kan me helpen. De hulpvaardige collega’s snellen te hulp met oortjes. Met jack. Heb ik niets aan, had ik al, werkt niet. Anderen blijken ook een iPhone te hebben. Met oortjes en jack. Lekker ouderwets. Doet het gewoon. Sta ik dan met mijn ‘nieuwe’ spullen.

Ik realiseer me eens te meer dat standaardisatie – een van de onderwerpen waar ik in veel van mijn projecten mee bezig ben – niet alleen gaat over efficiëntie, het verbinden van domeinen en het verhogen van kwaliteit. Standaardisatie biedt ook onafhankelijkheid. Ik ben niet afhankelijk van één fabrikant of een specifiek verloopje dat meerdere partijen kunnen maken, als iedereen gewoon ‘jacket’. Dan doen oude (goede) spullen het gewoon, en als die het niet doen, heb ik – zelfs op 35.000 voet – legio alternatieven tot mijn beschikking.

Die vrijheid om te verbinden, de ‘pluggability’, is iets waard. Ik probeer opdrachtgevers vaak te laten zien dat standaardisatie meestal ook iets kost; bepaalde vormen van vernieuwing zijn lastiger als je je moet schikken naar iets dat al een tijd geleden is afgesproken. Maar het levert ook heel veel op.

De volgende keer dat ik een apparaat koop, is ouderwets een positieve kwaliteit. Als ik dan weer onvoorbereid kan luisteren, zult u niet meer van me horen.

Lees ook: Jonge Informatieprofessionals op studiereis naar uniek innovatieklimaat

- - - - -

De met een * gemarkeerde velden zijn verplicht. U ziet eerst een voorbeeld en daarna kunt u uw bijdrage definitief plaatsen. Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond. Reacties zonder achternaam worden verwijderd. Anoniem reageren alleen in uitzonderlijke gevallen in overleg met de redactie.