zoeken binnen de website

Streep op de horizon

door: Dirk-Jan de Bruijn | 1 december 2015

Dirk Jan de Bruijn

Iedereen weet het: het werken aan een concreet doel geeft energie. Simpel, allemaal gefocust op hetzelfde. Maar er is meer: zij die er verstand van hebben – zoals organisatiepsycholoog Fred Luthans – beweren dat het werken met heldere doelen leidt tot meer hoop (1), zelfvertrouwen (2), veerkracht (3) én optimisme (4). Jawel.

Toverwoorden waar je vandaag de dag veel over hoort. Niet voor niets dat deze als bouwstenen van ons ‘psychologisch kapitaal’ worden gekarakteriseerd. Wat in de regel resulteert in betere prestaties, meer tevredenheid en minder verzuim en cynisme. Anders gezegd: minder verzuchting, meer belevenis. De slag van moeten (regels, controle) naar willen (intrinsieke motivatie). Daarom zijn een aansprekende richting en een inspirerende directie dé doorslaggevende reden om te kiezen voor een organisatie. Wat wil je nog meer?
Nu mag ik in het kader van ons komende EU-voorzitterschap werken aan de operationalisering van een heuse Truck Platooning Challenge: vrachtwagens in platoons (onderling ‘connected’) over de openbare weg vanuit verschillende Europese windstreken – waar ze worden gemaakt, Gothenburg en/of Gent (Volvo), Westerlo en/of Eindhoven (DAF), Södertälje (Scania), Ulm en/of Madrid (Iveco), Stuttgart (Daimler) en München (MAN) – naar de Rotterdamse Maasvlakte. Met als belangrijkste benefit dat autoriteiten (lidstaten, wegbeheerders als Rijkswaterstaat, voertuigtoelatingsorganisaties als RDW) en industrie, maar ook kennisinstellingen (denk aan TNO), verzekeraars, belangenorganisaties (zoals vakbonden, consumentenorganisaties, etc.) en last but not least de vragende kant (logistieke dienstverleners) zich beseffen dat deze vorm van zelfrijdende auto’s in de praktijk alleen mogelijk is als we écht met elkaar samenwerken. Schouder aan schouder. In de geest van good old Henri Ford: ‘coming together is beginning, staying together is progress and working together is success’. Heel huiselijk: niet denken vanuit instituties, maar vanuit het maatschappelijke vraagstuk. In termen van klantwaarde. Hier dus de toepassing van Platooning. Want at the end of the day gaat het natuurlijk over hoe we zo nieuwe logistieke concepten in de benen krijgen.

Dáárom dat we naast deze stip of streep op de horizon (de ‘landing’ van die Platoons op de Maasvlakte) nog een stap verder gaan. Want iets in mij zegt dat als ik vijf mensen vraag hoe het toekomstbeeld van Platooning – uitgedrukt in termen van mobiliteit en logistiek – er uit zou zien, zeg in 2020 of 2022, dat ik dan vijf verschillende antwoorden scoor. Niet zo vreemd overigens. Maar laten we nou eens gek doen: we gaan met een tiental complementaire professionals – met ieder een verstandige kijk op smart mobility toepassingen – een etmaal in het bos zitten. Uiteraard goed voorbereid. Om zo denkkracht en draagvlak te bundelen. Dan weet ik zeker dat – helemaal als we die output na een tijdje met elkaar valideren – daar iets heel moois uit komt. En natuurlijk: het voorspellen van de toekomst is ingewikkeld. Niet voor niets dat goeroe Peter Drucker dat als volgt omschreef: ‘tying to predict the future is like driving down a country road at night with no lights while looking out of the back window’. Zijn advies: niet de toekomst voorspellen, maar wél beïnvloeden of creëren. En juist dát doe je als je de synergie van elkaars denkkracht weet te verzilveren – uitgedrukt in kansen en mogelijkheden. En het mooie is: doordat je dat hogere doel ook centraal zet, is het aanzienlijk makkelijker om tal van micromanagementachtige barrières te slechten – je wil niet weten hoeveel autoriteiten je tegenkomt als je vanuit Finland al ‘platoonend’ naar de Maasvlakte rijdt. Denk maar eens aan het effect van de ‘men on the moon’ speech van John F. Kennedy uit 1961: ‘I believe that this nation should commit itself to achieving the goal, before this decade is out, of landing a man on the moon and returning him safely to the earth. No single space project in this period will be more impressive to mankind, or more important for the long-range exploration of space.’

Proven technology dus. Een aanpak die zich als geen ander heeft bewezen. Wonderlijk dat we dat niet meer toepassen. Want als je patronen wilt doorbreken, als je niet alleen bezig wil zijn met het hier en nu, dan is het terugredeneren vanuit dat gecreëerde vergezicht een slimme manier om te ontsnappen aan die verstikkende waan van de dag. Denk maar aan de wijze woorden van C.K. Prahalad: een organisatie die zich de toekomst niet kan voorstellen, gaat die toekomst ook niet meemaken.
Waar wachten we nog op?

Dirk-Jan de Bruijn is vanuit Rijkswaterstaat actief als programmadirecteur EU Truck Platooning Challenge

reacties: 1

tags:

  • Koos Groenewoud AAA (Triple A) van management naar NIEUW Leiderschap #

    1 december 2015, 15:19

    Beste Dirk-Jan,

    Wat een boeiende en inspirerende uitdaging. Ik schrijf wel eens een “Geestelijke boswandeling”. In 1 geval gaat het over een waarzegger*****. Die kunnen de toekomst WEL voorspellen…

    Ondergetekende heeft de afgelopen jaren meer dan 5000 manuren besteed aan NIEUW Leiderschap, NIEUWE Business modellen en de NIEUWE Economie. Ik had de eer om 2 managementboeken van het jaar (Marga Hoek, Jan Jonker en het boek van DE KANTELAAR Jan Rotmans) te mogen recenseren.

    Daardoor ben ik erg goed op de hoogte van de trends en ontwikkelingen. Ik schuif dus graag aan!

    *****Over de waarzegger:

    Het Bushokje (Vrij naar en met dank aan Alex Westerbroek).Geestelijke boswandeling.

    Er stond een jonge vrouw in een bushokje te wachten. Op dat moment kwam er een man langs die tegen haar begon te roepen ”Mevrouw, mevrouw ga DIRECT uit het bushokje, want er komt een bus aan en die knalt er tegen aan”. De jonge vrouw aarzelt, maar nadat de man er aan toevoegt “En je bent hartstikke dood als je blijft staan”, denkt ze “Baat het niet, het schaadt ook niet”…Ze gaat uit het bushokje vandaan en loopt naar de man toe die op veilige afstand stond. Nog geen minuut later komt er een bus aangereden en ja hoor….. Die knalt zo op het bushokje. Daar was niks van over…

    De vrouw staat te trillen op haar benen en zegt “Mijnheer, mijnheer, wat ben ik blij dat u mij waarschuwde. Maar hoe wist u dat dit zou gebeuren?”. “Ik ben waarzegger” zegt de man. “Geweldig”, zegt de vrouw ”Dat zou ik ook graag willen worden”. “Dat is ook toevallig”, zegt de man ”Ik geef workshops en trainingen “Waarzeggen”. Wat mij betreft kan je gelijk beginnen, want van reizen komt voorlopig niks terecht”. “Goed Idee”, zegt de vrouw. “Loop maar mee, ik woon om de hoek. We kunnen zo beginnen met je eerste les ”. Zo gezegd, zo gedaan. Bij het huis van de man aangekomen zegt de man ”Rechts is mijn spreekkamer. Rechtdoor is mijn slaapkamer. Ga daar maar naar toe, kleed je maar uit en ga maar op bed liggen”. Haar reactie”Je denkt toch niet dat ik dat doe. Ik ben niet gek, want dan weet ik wel wat er gaat gebeuren”…..Reactie van de man ”Je hebt talent………………….”

Reactieformulier

De met een * gemarkeerde velden zijn verplicht. U ziet eerst een voorbeeld en daarna kunt u uw bijdrage definitief plaatsen. Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond. Reacties zonder achternaam worden verwijderd. Anoniem reageren alleen in uitzonderlijke gevallen in overleg met de redactie. U kunt bij de vormgeving van uw reactie gebruik maken van textile en er is beperkt gebruik van html mogelijk.