zoeken binnen de website

Teveel betaald, dus afgesloten

door: Arjan Widlak | 18 december 2019

Arjan Widlak

Nathalie betaalt één cent teveel, als ze de laatste betaling doet aan het afbetalingsplan dat ze met haar telefoonprovider had. Ze heeft het afbetalingsplan niet nageleefd en dus ze ontvangt ze een herinnering aan een openstaand saldo dat ze binnen vijf dagen moet betalen. “Dit gesprek wordt opgenomen voor kwaliteitsdoeleinden,” hoort Nathalie als ze belt.

De rubriek Digitaal verdwaald toont opzienbarende en frustrerende ervaringen in de digitale wereld. Zelf een ervaring gehad? Mail ons!

Ik ontmoet Nathalie, en andere betrokkenen, op de boekpresentatie van Caroline Verhaeghe. Zij is straathoekwerkster in het Belgische Kortrijk. Ze schreef het boek ‘Ik Caroline’. De titel is naar analogie van de film ‘I, Daniel Blake’. Deze film is een aanklacht tegen een bureaucratische wereld van tegengestelde regels. Iedereen die in dat systeem werkt of ervan afhankelijk is, ziet wat er mis gaat. Maar niemand in de positie om dat te veranderen neemt daar blijkbaar kennis van. De film deed in Groot-Britannië en daarbuiten veel stof opwaaien. Caroline wil hetzelfde laten zien met verhalen uit het echte leven, zoals dat van Nathalie.

Nathalie was getrouwd, had een full-time baan en een huis gekocht met haar man. Maar na haar scheiding verloor ze die baan. Nu kan ze de eindjes net aan elkaar knopen. Je wereld kan zo snel veranderen. Als ze belt geeft de medewerker aan dat het haar schuld niet is en het afbetalingsplan opnieuw zal worden geactiveerd. Maar twee weken later ontvangt ze geen bevestiging, maar opnieuw een herinnering.

Ook Caroline belt en elk gesprek blijkt belangrijk voor kwaliteitsdoeleinden. Tijdens het wachten leest Caroline op de site dat mailen het snelst is. Ze mailt en wordt teruggebeld. Excuus, mevrouw heeft correct gehandeld. Het systeem heeft de betaling geblokt. Een nieuw afbetalingsplan volgt per post. Maar het komt niet. En als Caroline daarna belt, en het telefoonnummer invoert, komt er niemand aan de lijn, maar een automatische melding: ‘uw aanvraag is in behandeling.’ Op meer mails en telefoontjes volgen meer geruststellingen. Maar die worden geen werkelijkheid. Een paar dagen later wordt de telefoon afgesloten.

Het komt goed, al krijgt Nathalie nooit een bevestiging dat ze aan haar verplichtingen heeft voldaan. Wat dit verhaal laat zien is hoe disciplinerend de wereld is die we scheppen. En hoe relatief klanttevredenheid is. Want kwaliteit heeft twee kanten. De kant van meestal en de meeste mensen. Dat is waar vriendelijkheid het belangrijkst is en een online formulier geweldig, omdat je het desnoods nachts kunt invullen. Dat meten we met klanttevredenheid. Maar soms behoren we tot de minderheid, allemaal. Als je situatie niet standaard is, omdat je een fout hebt gemaakt of om een andere reden. Dan merk je hoe afhankelijk je bent van oordeelsvorming en de mogelijkheid tot ingrijpen op het systeem. Als daar geen aandacht voor is, scheppen we een totalitaire wereld. Al scoort die misschien prima op klanttevredenheid.

Arjan Widlak is directeur en onderzoeker bij Stichting Kafkabrigade, een organisatie die onnodige bureaucratie opspoort en oplost. Arjan publiceert regelmatig over de impact van informatietechnologie op het openbaar bestuur.

Stichting Kafkabrigade verzorgt ook masterclasses over digitalisering en behoorlijk bestuur. Voor meer informatie: kafkabrigade.nl/onderwijs

Deze bijdrage is eerder (26 oktober 2019) geplaatst in Het Financieele Dagblad

tags: ,

Reactieformulier

De met een * gemarkeerde velden zijn verplicht. U ziet eerst een voorbeeld en daarna kunt u uw bijdrage definitief plaatsen. Uw e-mailadres wordt niet op de site getoond. Reacties zonder achternaam worden verwijderd. Anoniem reageren alleen in uitzonderlijke gevallen in overleg met de redactie. U kunt bij de vormgeving van uw reactie gebruik maken van textile en er is beperkt gebruik van html mogelijk.