Nederlandse supercomputer ondermaats voor wetenschap
Doordat de Nederlandse digitale infrastructuur veroudert, dreigt Nederland op onderzoeksgebied te gaan achterlopen. Nu al wijken Nederlandse wetenschappers regelmatig uit naar het buitenland als ze grote berekeningen op computers moeten doen.
Daarvoor waarschuwen SURF, de ict- coöperatie van onderwijs- en onderzoeksinstellingen, en de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) in een onderzoek. Volgens SURF en de NWO is er structureel 165 miljoen per jaar extra nodig om te investeren in de digitale infrastructuur voor onderzoek. Terwijl de vraag naar supercomputers, data, AI, faciliteiten voor dataopslag en netwerkconnectiviteit voor onderzoek toeneemt, stijgt het aanbod niet navenant.
‘Waar Nederland zich voorheen kon meten met de wereldtop, is dat al enige tijd niet meer het geval’, aldus NWO en SURF. De organisaties waarschuwen dat dataverzamelingen en uiteindelijk ook kennis en expertise langzaam wegtrekken uit Nederland.
‘Waar Nederland zich voorheen kon meten met de wereldtop, is dat al enige tijd niet meer het geval.’
NWO en SURF
Weggezakt op de ranglijst
Nederland zakte in de afgelopen tien jaar van de zevende naar de twintigste plek op de ranglijst van rekenkracht in supercomputers (gemeten naar de omvang van nationale rekenfaciliteiten ten opzichte van het bruto nationaal product). Sinds 2019 is er geen of zeer beperkte inflatiecorrectie toegepast en zijn budgetten niet geïndexeerd.
De Nederlandse supercomputer voor wetenschappelijk onderzoek Snellius staat mondiaal gezien op de 78e plek, zo is het te lezen in het onderzoeksrapport ‘Reken er maar (niet meer) op’. Snellius heeft een rekenkracht van bijna 25 petaflops – zoveel biljarden berekeningen per seconden kan de machine aan. Klinkt indrukwekkend, maar de Duitse Jupiter beschikt over 1000 petaflops aan rekenkracht. Geen wonder dat het buitenland voor Nederlandse wetenschappers lonkt.
Plaats een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
In een ander artikel schrijven jullie dat er 150 miljoen naar AI-fabriek gaat. Is dat dan geen onderdeel van de digitale infrastructuur?
Dank voor de goede vraag. Navraag bij SURF levert onderstaand antwoord op. Hopelijk verduidelijkt dit een en ander:
De AI-fabriek in Groningen gaat uiteraard ook onder de digitale infrastructuur vallen, en we zijn erg blij dat deze naar Nederland komt en we deze (deels) beschikbaar kunnen maken voor onderwijs en onderzoek.
De AI-fabriek zal maar deels beschikbaar zijn voor wetenschap. We dienen de rekenkracht te delen met Europa, overheden en MKB. Deze valt dus niet volledig ten goede in te vullen voor onderzoek en wetenschap.
De vraag naar AI-rekenkracht binnen onderzoek neemt zeker toe, maar ook andere vormen van grootschalig rekenen nemen sterk toe. Met de AI-fabriek alleen komen we er dus niet, omdat niet ‘’AI’’ vormen van rekenen niet goed schalen op deze AI-fabriek. Hiervoor zal altijd een andere vorm van supercomputer naast moeten voor het ‘’reguliere’’ rekenwerk.
De AI-fabriek is gefinancierd deels vanuit het Rijk, de regio en Europa, op basis van impulsfinanciering. Het is dus een faciliteit waar we erg blij mee zijn, maar niet een lange termijn oplossing voor de complete digitale infrastructuur. In het onderzoek staat uitgebreid omschreven waarom er structureel 165 miljoen per jaar extra nodig is. Dit gaat ook verder dan grootschalig rekenen, maar gaat ook over netwerkconnectiviteit, grootschalige dataopslag, als faciliteiten bij onderzoeksinstellingen en universiteiten zelf.