Het kan je niet ontgaan zijn: de ophef over het gemak waarmee gebruikers van X met chatbot Grok pornografische afbeeldingen kunnen maken. Dat gebeurt ook op grote schaal, vooral van vrouwen en ook van kinderen. X heeft inmiddels ‘ingegrepen’ door deze mogelijkheid alleen nog aan te bieden voor betalende abonnees. Dat maakt het niet minder kwalijk en misschien nog wel kwaadaardiger: betalende abonnees maken dit misbruik dus (bewust) mogelijk.
Wat doe je als overheid nog op X?
Waarom zou je in hemelsnaam nog X inzetten als communicatiekanaal? Welke valide onderbouwing kun je daar als afdeling Communicatie nog voor geven? Of heb je de onderbouwing paraat om als de wiedeweerga van het platform te vertrekken? Wat Renata Verloop betreft worden de uitgangspunten voor overheidscommunicatie snel aangescherpt.
Daarmee zwelt ook de kritiek aan op organisaties die nog gebruik maken van dit medium: waarom zou je dat in hemelsnaam nog doen? Terecht werd gewezen op bijvoorbeeld de berichtgeving over de situatie in Venezuela, bijvoorbeeld door Sander Schimmelpenninck in de Volkskrant:
"Wie bijvoorbeeld de berichten van minister David van Weel over Venezuela wil lezen, kan daarover niets lezen op de officiële website van Buitenlandse Zaken, maar wel op X. Tenminste, als je bereid bent eerst langs kunstmatig gegenereerde beelden van vrouwen in bikini te scrollen. Je vrouw zal maar naast je zitten!"
Waarom is jouw organisatie nog aanwezig op X?
Wat voor mij wel duidelijk is: de uitgangspunten voor overheidscommunicatie moeten snel worden aangescherpt. Het beleid dateert alweer uit 2017 en er is nogal wat veranderd sinds die tijd. Een van de uitgangspunten is ‘responsief en bereikbaar’. Dat uitgangspunt lijkt me onverminderd belangrijk, maar de uitwerking laat ruimte over voor interpretatie. Daarin staat onder andere:
"Het recht op communicatie is bovendien techniekonafhankelijk: burgers dienen zelf de keuze te kunnen maken via welk beschikbaar kanaal zij met de overheid willen communiceren."
Je kunt dit lezen als: welk kanaal de burger ook kiest, de overheid moet daar aanwezig zijn om te reageren. Ik interpreteer het echter anders: de burger mag zelf kiezen uit de beschikbare kanalen. De overheid kan onmogelijk op alle kanalen aanwezig zijn en moet dus kiezen welke kanalen zij beschikbaar stelt. Dat gebeurt in de praktijk ook. Die keuze wordt niet alleen gemaakt op basis van kanalen die door burgers veel gebruikt worden, maar ook op basis van bijvoorbeeld veiligheid. Zo mag TikTok niet voor niks door ambtenaren niet worden gebruikt. En besloot bijvoorbeeld de gemeente Epe om de reactiemogelijkheid op Facebook uit te schakelen. Talloze publieke organisaties besloten vorig jaar al om X definitief te verlaten, vaak vanwege het giftige klimaat.
Plaats een reactie
U moet ingelogd zijn om een reactie te kunnen plaatsen.
Afdeling 2.3 Awb is zodanig gedefinieerd dat het Overheidsorgaan de eigen (beleids)bevoegdheid gebruikt om aan te geven welke mogelijkheden (bereikbaarheid) worden aangeboden. Juist het Bestuursrecht vereist dat het overheidsorgaan die keuze zorgvuldig maakt. Vroeger werden overheidsboodschappen ook niet in elk "suffertje" opgenomen.